Παράσταση «Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά»

Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Με ένα θεατρικό-μουσικό αναλόγιο, συμπαραγωγή της Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης» και του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ., συμμετέχουν τα «Δημήτρια» στις εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του Οδυσσέα Ελύτη.

«Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά» είναι ο τίτλος αυτής της ιδιότυπης παράστασης, που θα παρουσιαστεί στο Δημαρχιακό Μέγαρο, το Σάββατο 15 Οκτωβρίου και ώρα 21.00, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Σύμφωνα με τους συντελεστές, πρόκειται για μια πολυφωνική εκδοχή της «Μαρίας Νεφέλης», ενός από τα σημαντικότερα ποιητικά έργα του Ελύτη, που παρουσιάζεται βέβαια σε αποσπασματική μορφή.

Τη μουσική, που παίζει καθοριστικό ρόλο στη συγκεκριμένη προσέγγιση, έχει γράψει ο Κώστας Βόμβολος, που την εκτελεί ζωντανά στην παράσταση, την κίνηση επιμελήθηκε η Στέλλα Μιχαηλίδου, ενώ τη σκηνοθετική επιμέλεια είχε ο Νικηφόρος Παπανδρέου.

Παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί Δημήτρης Ναζίρης (Ποιητής) και Έφη Σταμούλη (Μαρία Νεφέλη), καθώς και 12 φοιτητές και φοιτήτριες του Τμήματος Θεάτρου του Α.Π.Θ.: Αντωνία Βισβίκη, Έλσα Καρακασίδου, Θανάσης Κριτσάκης, Νικόλας Νικητάκης, Ματίνα Παγουλάτου, Δέσποινα Παπαδοπούλου, Νίκος Ράμμος, Κώστας Ραμπαβίλας, Βάσω Τσαβδαρίδου, Χρυσούλα Φλαμπούτογλου, Δημήτρης Φουρλής και Δήμητρα Χαϊνά.

Η «Μαρία Νεφέλη» κυκλοφόρησε το 1978, αλλά γράφτηκε λίγο νωρίτερα, στα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας, μέσα στον απόηχο των φοιτητικών εξεγέρσεων στην Ευρώπη με αίτημα να αλλάξουν όλα τώρα αμέσως (Μάης του 1968 στο Παρίσι) και της «επανάστασης των λουλουδιών» στην Αμερική (χίππυς, κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ, «κάντε έρωτα, όχι πόλεμο»). Το ποιητικό κείμενο, «διάλογος» ανάμεσα στον ώριμο ποιητή και μια αντισυμβατική νέα γυναίκα, απηχεί το κλίμα εκείνης της εποχής, την ατμόσφαιρα γενικής αμφισβήτησης αλλά και ελπίδας που τη χαρακτήριζε, και εκφράζει το ουτοπικό όραμα της πληρότητας και της ευτυχίας μέσα από την κατάργηση των απαγορεύσεων κάθε είδους. Ίσως αυτό εξηγεί την ιδιαίτερη απήχηση του συγκεκριμένου κειμένου σήμερα: σε μια εποχή απαισιοδοξίας, παραίτησης, ψυχικής καθίζησης, έχουμε ανάγκη από μεγάλα κείμενα που εκφράζουν ποιητικά το όραμα μιας υπέρβασης.

Το Τμήμα Θεάτρου του Α.Π.Θ., συμμετέχοντας στις προσπάθειες για το άνοιγμα του Πανεπιστημίου στην κοινωνία και την πόλη, έχει βγει συχνά τον τελευταίο καιρό εκτός των τειχών του. Πρόσφατα παραδείγματα ο «Βόυτσεκ», παράσταση δρόμου που παρουσιάστηκε σε ανοιχτούς χώρους της Θεσσαλονίκης (αλλά και στο εξωτερικό), το δρώμενο για τον Εγγονόπουλο στο περσινό Φεστιβάλ Φιλίππων-Καβάλας, η συμμετοχή στην παρουσίαση μιας από τις ραψωδίες της «Ιλιάδας» στο Εθνικό Θέατρο (στη μετάφραση του Δ.Ν. Μαρωνίτη), η παρουσίαση στα φετινά, 46α «Δημήτρια» δύο θεατρικών παραστάσεων (διπλωματικών εργασιών φοιτητών), «Υπέροχες, υπέροχες μέρες» και «Contractions», που θα παίζονται στο θέατρο ʼνετον, στις 8-9 και 15-16 Οκτωβρίου, αντίστοιχα. Σ’ αυτή τη λογική εντάσσεται και το αφιέρωμα στον Ελύτη.