Τις προγραμματικές δηλώσεις του υπουργείου Εργασίας παρουσίασε ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Πάνος Σκουρλέτης. Ο κ. Σκουρλέτης στην ομιλία του, τόνισε:
Έχουμε απόλυτη συνείδηση των μεγάλων δυσκολιών της εποχής που ζούμε και του πλαισίου μέσα στο οποίο καλούμαστε να δράσουμε. Για την κυβέρνηση μας δεν αποτελεί απλά μια προτεραιότητα η αναβάθμιση της εργασίας η προστασία της και η πάλη για την ανάκτησή της, συνιστά έναν όρκο πίστης απέναντι στο κόσμο της εργασίας. Δεν συμβιβαζόμαστε με τη σημερινή πραγματικότητα που έχει καταστήσει τη χώρα μας πρωταθλήτρια στην ανεργία στην Ευρώπη, που οδηγεί στην μετανάστευση τα νέα παιδιά, που συντρίβει τη ζωή των μακροχρόνια ανέργων ιδιαίτερα στις μεγαλύτερες ηλικίες.
Η βασικότερη ίσως πολιτική των μνημονιακών κυβερνήσεων της προηγούμενης περιόδου που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο τόσο στην φτωχοποίηση μεγάλου μέρους της κοινωνίας όσο και στη δημιουργία του φαύλου κύκλου της ύφεσης ήταν η κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων και η συρρίκνωση του εργατικού κόστους. Η εμμονή σε ακραία νεοφιλελεύθερα δόγματα που αποτελούν τη συνέχεια πολιτικών από τη δεκαετία του ’90 και εντείνονται με αφορμή και άλλοθι την κρίση, ανάγουν τη μείωση του κόστους εργασίας σε θεμελιώδη παράγοντα της αύξησης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Και αυτό χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις υπόλοιπες παραμέτρους αλλά και τα αποτελέσματα της μείωσης κατά 50% της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων ως απόρροια και της εξέλιξης του τιμάριθμου, της φορολογικής αφαίμαξης και της μείωσης των κοινωνικών παροχών.Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων αποτέλεσαν τον πυρήνα του ακραίου νεοφιλελεύθερου πειράματος που εφαρμόσθηκε κατά τρόπο βίαιο σε βάρος του λαού μας.
Η κυβέρνηση πιστή στις δεσμεύσεις της απέναντι στον Ελληνικό λαό σκοπεύει να βάλει άμεσα ένα τέλος στις αποτυχημένες και κοινωνικά άδικες πολιτικές λιτότητας που έχουν οδηγήσει τον κόσμο της εργασίας σε απόγνωση και την οικονομία σε κατάρρευση και να αντιστρέψει την σημερινή ζοφερή πραγματικότητα στο χώρο της εργασίας όπου:
- Το δίκαιο των συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων και ιδίως των συλλογικών διαπραγματεύσεων έχει απορρυθμιστεί σε απόλυτο βαθμό.
- Στο πεδίο των ατομικών εργασιακών σχέσεων κυριαρχούν οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης, η απελευθέρωση των ατομικών και των ομαδικών απολύσεων και η ανάδειξη του διευθυντικού δικαιώματος σε απόλυτο ρυθμιστή των όρων λειτουργίας της εργασίας.
Η απαξίωση της κοινωνικής διαπραγμάτευσης, η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους και η υποβάθμιση των μηχανισμών ελέγχου της αγοράς εργασίας έχουν επιτρέψει την ενίσχυση όλων των μορφών και των εκδοχών αδήλωτης και ανασφάλιστης εργασίας, την καταπάτηση στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων και την συνεχή αύξηση φαινομένων εργασιακής ζούγκλας. Σε αυτούς τους τρεις τομείς της εργασίας απαιτείται να υιοθετηθούν και μάλιστα με κατεπείγοντα τρόπο στοχευμένες νομοθετικές παρεμβάσεις, οι οποίες αφενός μεν, θα αποκαθιστούν άμεσα σοβαρές αδικίες και θα ανακουφίζουν τα κατώτερα λαϊκά στρώματα και αφετέρου, θα αναχαιτίζουν το σπιράλ της ύφεσης επιτρέποντας την επανεκκίνηση της αγοράς εργασίας στα πλαίσια της παραγωγικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης μιας καθημαγμένης χώρας.
Σχετικά με τα συλλογικά εργασιακά δικαιώματα:
Ο συγκεκριμένος κλάδος δικαίου συγκεντρώνει αναμφίβολα τον μεγαλύτερο βαθμό απορρύθμισης κατά την τελευταία πενταετία. Η αποκατάστασή του, ως πρώτο βήμα, στα προ μνημονίου επίπεδα δεν είναι εύκολη υπόθεση, αλλά απαιτούνται πολύ καλά μελετημένες άμεσες νομοθετικές πρωτοβουλίες στα εξής ζητήματα:
Συλλογική διαπραγμάτευση: για την κυβέρνησή μας η αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων αποτελεί μια σαφή προεκλογική δέσμευση, η οποία εντάσσεται στον γενικότερο μεσοπρόθεσμο στόχο του επικουρικού και συμπληρωματικού ρόλου του κράτους στο πεδίο της ρύθμισης των όρων αμοιβής και των συνθηκών εργασίας για το σύνολο των κλάδων και των επιχειρήσεων της χώρας.
Η επαναφορά της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης και της επεκτασιμότητας και υποχρεωτικότητας των συλλογικών συμβάσεων θα επιτρέψουν την αύξηση του αριθμού και του πεδίου κάλυψης των εργαζομένων από την ισχύ των οικείων συλλογικών ρυθμίσεων. Ταυτόχρονα, η επαναφορά της 6μηνης διάρκειας της μετενέργειας με πλήρη αποκατάσταση του έννομου περιεχομένου της θα παράσχει τον απαιτούμενο χρόνο στους κοινωνικούς συνομιλητές για την σύναψη νέων συλλογικών συμβάσεων. Τέλος, η επαναφορά του ρόλου και των αρμοδιοτήτων του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας θα εξασφαλίσει εκ νέου την δυνατότητα ειρηνικής διευθέτησης των συλλογικών εργατικών διαφορών και την επίτευξη μιας δίκαιης λύσης για τους εργαζόμενους και τον εργοδότη.
Κατώτατος μισθός: η επανασύσταση του δικαίου των συλλογικών διαπραγματεύσεων αποτελεί από μόνη της εγγύηση για την χωρίς προβλήματα και παρενέργειες αύξηση του κατώτατου μισθού, με όρους πρόληψης και απορρόφησης τυχόν κραδασμών στην αγορά εργασίας. Ένα πρώτο αναγκαίο βήμα είναι η κατάργηση των αντεργατικών και παράνομων μνημονιακών ρυθμίσεων που από την μια, μείωσαν τον κατώτατο μισθό στα 586 και 511 ευρώ για τους νέους κάτω των 25 ετών και πάγωσαν της τριετίες, πρακτικά επ’ αόριστον, και από την άλλη, μετέφεραν ουσιαστικά στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Υπουργού Εργασίας την διαδικασία καθορισμού του ελάχιστου νομοθετημένου μισθού στο τέλος μιας καρικατούρας κοινωνικού διαλόγου. Παράλληλα προωθείται η ικανοποίηση του διακηρυγμένου στόχου της επαναφοράς του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ και η αποκατάσταση της συλλογικής αυτονομίας στον τρόπο διαμόρφωσης των αμοιβών.
Υπερασπιζόμαστε τις Συνδικαλιστικές ελευθερίες: Είναι αναγκαίο να διεξαχθεί ένας ουσιαστικός διάλογος με τα συνδικάτα των εργαζομένων για την αναμόρφωση του συνδικαλιστικού νόμου στην κατεύθυνση της προοδευτικής αλλαγής και του περαιτέρω εκδημοκρατισμού των συνδικαλιστικών οργανώσεων, με απόλυτο σεβασμό στην αυτονομία τους. Παράλληλα καταργείται ο ρόλος των ενώσεων προσώπων ως εργαλείου διάρρηξης της προστατευτικής λειτουργίας των συλλογικών συμβάσεων και ραγδαίας μείωσης των αποδοχών. Τέλος, καταργείται ο νόμος για την επιστράτευση απεργών.
Αποκαθιστούμε τα ατομικά εργασιακά δικαιώματα: Το μνημονιακό μοντέλο της υπο-αμειβόμενης και υπερ-ευέλικτης εργασιακής σχέσης χωρίς προσωπική αξιοπρέπεια και χωρίς κατοχυρωμένα θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα πρέπει να ανατραπεί. Ο κόσμος της μισθωτής εργασίας χρειάζεται να εργάζεται σε ένα περιβάλλον δημοκρατίας, ατομικών ελευθεριών και ασφάλειας δικαίου, ώστε όχι μόνο να αναβαθμίζεται η παραγωγικότητα και η ποιότητα της παρεχόμενης εργασίας, αλλά και να συνδυάζεται αρμονικά ο οικογενειακός με τον επαγγελματικό βίο του καθενός και της καθεμιάς.
Η τρομοκράτηση της φθηνής, αναιτιολόγητης και αιφνίδιας-απροειδοποίητης απόλυσης, ιδίως σε περιόδους οικονομικής κρίσης και υψηλών ποσοστών ανεργίας δεν εξυπηρετεί ούτε την πλευρά του εργαζόμενου, ούτε την εύρυθμη και αναβαθμισμένη λειτουργία μιας σύγχρονης επιχείρησης. Ο φραγμός στο μνημονιακό καθεστώς της απόλυτης απελευθέρωσης των απολύσεων αφορά ταυτόχρονα και στις ομαδικές και στις ατομικές απολύσεις και επαναφέρει την αναγκαία προστασία του εργαζόμενου ώστε οι απολύσεις να αποτελούν την έσχατη, και όχι την εύκολη, λύση, είτε πρόκειται για οικονομικούς, είτε για λόγους που αφορούν στο πρόσωπο του εργαζόμενου.
Παράλληλα, απαιτείται να ληφθεί πρόνοια για την εγγυημένη πρόσβαση στο νέο δίκαιο της καταγγελίας της εργασίας όλων εκείνων των κατηγοριών που στην πραγματικότητα συμβάλλονται με σχέση εργασίας. Συνεπώς, εκτός από την μείωση του χρόνου της δοκιμαστικής περιόδου που συνεπάγεται την καταβολή αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης, επιβάλλεται η δραστική μείωση της επιτρεπόμενης διάρκειας, αλλά και των μορφών της προσωρινής απασχόλησης, καθώς και η καταπολέμηση του φαινομένου της ψευδο-αυτοαπασχόλησης που υποκρύπτει σχέση μισθωτής εργασίας.
Στον δημόσιο τομέα, η επάνοδος στην συνταγματική και εν γένει εθνική και κοινοτική νομιμότητα συμπεριλαμβάνει μια δέσμη μέτρων αποκατάστασης-επαναπρόσληψης των παρανόμως απομακρυνθέντων από τις υπηρεσίες τους με τις μορφές της διαθεσιμότητας και της εφεδρείας και την κατάργηση των σχετικών νομοθετικών ρυθμίσεων.
Εν συνεχεία, ο δραστικός περιορισμός στην κατεύθυνση της κατάργησης των ελαστικών μορφών εργασίας περιλαμβάνει μια δέσμη μέτρων που κατ’ αρχήν στοχεύουν:
α) στην διασφάλιση της 5ημερης εργασίας και στην επαναφορά της Κυριακάτικης αργίας,
β) στη δραστική μείωση του ρόλου του δανεισμού-ενοικίασης εργαζομένων και των ιδιωτικών γραφείων εύρεσης εργασίας μέσα από την ενίσχυση του ρόλου των δημόσιων φορέων προώθησης της απασχόλησης,
γ) στον δραστικό περιορισμό των υπεργολαβιών και των εργολαβιών στον δημόσιο τομέα και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, στις περιπτώσεις αντικειμενικά αποδεδειγμένης έλλειψης τεχνογνωσίας και υλικοτεχνικής υποδομής,
δ) τέλος, στον εν γένει περιορισμό όλων των υπόλοιπων ευέλικτων μορφών απασχόλησης, όπως ιδίως η μερική απασχόληση, η εκ περιτροπής εργασία και στις προσωρινές συμβάσεις δια της υποχρεωτικής αντικειμενικής δικαιολόγησης τους και στην λήψη της απαιτούμενης μέριμνας για την αντιμετώπιση των κοινωνικών συνεπειών από την ενδεχόμενη χρήση τους.
Υπερασπιζόμαστε τη νομιμότητα στην αγορά εργασίας: Όλες οι προηγούμενες νομοθετικές πρωτοβουλίες θα παραμείνουν κενό γράμμα, εφόσον δεν καταπολεμηθεί με ριζικό τρόπο το εκτεταμένο σήμερα φαινόμενο της παραβατικότητας στην αγορά εργασίας και ιδίως οι πολλαπλές εκδοχές της αδήλωτης και της ανασφάλιστης εργασίας. Στις άμεσες προτεραιότητες της κυβέρνησής μας είναι η κοινωνική διαπραγμάτευση με τις αρμόδιες συνδικαλιστικές και εργοδοτικές οργανώσεις και τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης ενός ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδίου πάταξης των φαινομένων της μαύρης εργασίας και της εισφοροδιαφυγής.
Η εθνική συμμαχία ενάντια στην παρανομία στην αγορά εργασίας θεμελιώνεται σε επιτυχημένες και αποτελεσματικές πρακτικές που εφαρμόζονται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και περιλαμβάνει μια δέσμη κινήτρων, αντικινήτρων και θεσμικών παρεμβάσεων αμοιβαία επωφελών για όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. Πάνω από όλα, όμως, η καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας συνεπάγεται την αναβάθμιση και ανα-στελέχωση των αρμόδιων ελεγκτικών μηχανισμών του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας και του ΙΚΑ καθώς και τον εκσυγχρονισμό και περαιτέρω αξιοποίηση των τεχνολογικών μέσων για την πάταξη του φαινομένου.
Σε αυτή την κατεύθυνση και σε άμεση συνέργεια με το καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργείο εσωτερικών θα ληφθεί μέριμνα για μεταρρυθμίσεις στο ισχύον πλαίσιο μεταναστευτικής πολιτικής, ώστε να επανέλθουν σε νόμιμο καθεστώς διαμονής και εργασίας οι νόμιμα εγκατεστημένοι μετανάστες, οι οποίοι απώλεσαν τις άδειες διαμονής λόγω της κρίσης και κυρίως του δύσκαμπτου και αντεργατικού νομικού πλαισίου ανανέωσης των αδειών διαμονής.
Σχετικά με τους φορείς κοινωνικής πολιτικής: Θα προωθήσουμε την Επανασύσταση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και του Οργανισμού Εργατικής Εστίας. ʼμεση προτεραιότητα θα δοθεί στην ανασύστασή τους ώστε να επαναλειτουργήσουν αναβαθμισμένοι και θα αποτελέσουν πολύτιμα εργαλεία για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής.
Για την υλοποίηση των παραπάνω δεσμεύσεων θέλουμε να στηριχτούμε όχι μόνο στην σημερινή κοινοβουλευτική πλειοψηφία για αυτό και επιδιώκουμε ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις ιδιαίτερα από εκείνες τις δυνάμεις που χαρακτηρίζονται για την ευαισθησία τους απέναντι στα προβλήματα του κόσμου της εργασίας. Ταυτόχρονα δημιουργούμε τους όρους συναινέσεων μάσα στην ίδια την κοινωνία.
Αρκετοί πριν τις εκλογές και ακόμη περισσότεροι μετά μας ρωτούν μήπως είναι η ώρα να κάνετε μια στροφή στο ρεαλισμό, υπονοώντας κάποιοι πως πρέπει να βάλουμε νερό στο κρασί μας, τους απαντούμε πως για μας ρεαλισμός δεν είναι η υποταγή στη σημερινή πραγματικότητα αλλά η βαθιά κατανόηση της, η ανάλυση της όχι για να την αποδεχθούμε όπως είναι αλλά για να την αλλάξουμε μέσα από ένα εφαρμόσιμο σχέδιο. Αυτός είναι ο δικός μας ρεαλισμός ο ρεαλισμός της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ικανοποίησης των μεγάλων κοινωνικών αναγκών.
Ακολούθησε το Diorismos στο Google News! Με την υπογραφή του www.diorismos.gr
