Σαρωτικές αλλαγές περιμένουν από τον Οκτώβριο τους υπαλλήλους ΔΕΚΟ και άλλων κρατικών οργανισμών που ιδιωτικοποιούνται, καθώς η αλλαγή του καθεστώτος θα επιφέρει αυτόματη κατάργηση της μονιμότητας ενώ θα ισχύσει μικτό σύστημα για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα και ψαλίδι στις αμοιβές με νομοθετική κατοχύρωση των επιχειρήσεων να μειώνουν τις ώρες εργασίας και όχι τις μέρες ανά εβδομάδα.
Επιπλέον θα επανεξεταστεί η καταβολή του 13ου και του 14ου μισθού στη βάση της προαιρετικής και όχι υποχρεωτικής καταβολής τους ενώ αναμένονται ανατροπές στο καθεστώς των απολύσεων, των υπερωριών και στα συνδικαλιστικά προνόμια, σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το μικτό σύστημα για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού προκρίνεται και από τα μέλη της επιτροπής για τα εργασιακά που θα παραδώσει πόρισμα στο τέλος του μήνα, αλλά υποβοηθείται και από το υπουργείο Εργασίας ως εναλλακτική διέξοδος στη νομοθετημένη πρόβλεψη να καθορίζει τον βασικό μισθό το κράτος. Το σύστημα προσομοιάζει στο μοντέλο Αγγλίας που καθορίζει ένα εύρος εξέλιξης του κατώτατου μισθού προς τα πάνω ή και προς τα κάτω, εντός του οποίου θα μπορούν να διαπραγματεύονται εργοδότες και εργαζόμενοι μέσα από τις οργανώσεις τους.
Ανάμεσα στις προτάσεις (που μελετά και το υπουργείο Εργασίας) είναι και η νομοθέτηση της μείωσης των ωρών εργασίας, ώστε, αντί οι εργαζόμενοι να υπογράφουν συμβάσεις εκ περιτροπής απασχόλησης (δουλειά για 2 ή 3 μέρες την εβδομάδα), να επιτραπεί με νόμο η εργασία για λίγες ώρες κάθε μέρα, χωρίς σύμβαση μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας. Το μικτό σύστημα θα λειτουργεί με επιστημονικά δεδομένα (ανεργία, πορεία οικονομίας και κλάδων, ευρωπαϊκές τάσεις κ.λπ.) και θα καθορίζει τα όρια μέσα στα οποία θα μπορούν να συζητούν οι κοινωνικοί εταίροι για τον κατώτατο μισθό.
Η επιτροπή θα μπορεί να απαρτίζεται από πρόσωπα κύρους (επιστήμονες της εργασίας, νομικούς, καθηγητές) και θα έχει στην ουσία την αρμοδιότητα να βάζει κόφτη είτε σε αυξήσεις που θα διεκδικούν οι εργαζόμενοι είτε όμως και σε μειώσεις που θα επιδιώκει η εργοδοτική πλευρά για τον κατώτατο μισθό. Το εύρος, για παράδειγμα, των διαπραγματεύσεων για τον κατώτατο μισθό μπορεί να είναι είτε μέχρι 2%, 3% αύξηση είτε και μέχρι 2%, 3% μείωση ανάλογα με συνθήκες οικονομίας.
Ως προϋπόθεση για τις αποκρατικοποιήσεις των ΔΕΚΟ τίθεται και η αυτόματη κατάργηση της μονιμότητας των υπαλλήλων. Το μέσο θα είναι ο χαρακτηρισμός των συμβάσεων εργασίας από ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Σήμερα, για παράδειγμα, ένας εργαζόμενος στα ΕΛΤΑ ή τον ΟΣΕ ή τη ΔΕΗ συνδέεται με καθεστώς μονιμότητας, καθώς ή σύμβασή του λήγει σε ορισμένο χρόνο που είναι όταν συμπληρώνει τις προϋποθέσεις, για να συνταξιοδοτηθεί. Μετατροπή της σύμβασης σε αορίστου χρόνου σημαίνει ότι παύει να έχει τη μονιμότητα.
Ακολούθησε το Diorismos στο Google News! Με την υπογραφή του www.diorismos.gr
